میدونید روزانه و در طول زندگی خیلی وقتا  پیش میاد که از دست کسی یا کسانی ناراحت میشی!

ولی بعضی ها جدا از اینکه  ناراحتت می کنند به شعورت هم توهین می کنند.

روزنامه ما اوضاع خوبی نداره ؛یعنی چند وقتیه که اوضاعش خوب نیست ولی یه اتفاقاتی داره می افته ؛که در طی همین یک ماهه  ۲تا از بهترین نیروهای روزنامه استعفا دادن و رفتن و احتمالش هم میره که چند تا از بچه های دیگه هم که اتفاقا از بهترین خبرنگاران در حوزه خودشون هستن و از شماره صفر با روزنامه همکاری میکنند ؛ هم عطای کار در روزنامه پول را به لقاش ببخشن.

میدونید چرا؟

نه به خاطر اینکه ۴ ماهه حقوق نگرفتن و نه به خاطر اینکه حقوقشون خیلی پایینه!

فقط به خاطر اینکه احساس میکنن داره به شعورشون توهین میشه!

نمیدونم شاید منم با تمام تعلق خاطری که به روزناممون و بچه هاش دارم مجبور بشم ترکش کنم؛ کاری که خیلی واسم سخته و اصلا دوست ندارم اتفاق بیفته ؛ این چیزیه که خیلی آزارم میده!

حتما تا حالا پیش اومده که به خاطر کاری که نکردین توبیخ شین و باز هم حتما پیش اومده که از دوستاتون نارو بخورید ولی چند دفعه؟ می تونید بشمرید؟

موضوع اینجاست که بعضی از آدما انگار فقط به خاطر این دنیا اومدن که ضد حال بخورند!
به قول معروف دیواری کوتاه تر از دیواره اونا پیدا نمیشه!
من یکی از اون دسته آدم هام و اینو خودم نمیگم خیلی ها تا حالا به من گفتن که دیوار کوتاه تر از دیواره من ندیدین!
خیلی دوست دارم بدونم تو شخصیته من چی هست که مردم از این رفتار با من لذت میبرن!

هر کی پیدا کرد جایزه داره!

بس که دیوار دلم کوتاه است هر که از کوچه ای تنهایی من میگذرد

به هوای هوسی هم که شده سرکی میکشدو میگذرد