یکشنبه 28 بهمن ماه سال 1386
همه ما یه روزی میمیریم و اینکه کجا میمیریم و چه موقعیت اجتماعی داشتیم اصلا مهم نیست
مهم اینه که چه جوری بمیریم ،مهم اینه که از پا نیفتاده باشیم ، مهم اینه که سر بار کسی نباشیم ،مهم اینه که واسمون گریه کنن ،مهم اینه که کسی باشه پشت جنازمون نماز بخونه ،مهم اینه که وقتی مردیم نگن بهتر که مرد بگن ای کاش نمیمرد ،مهم اینه که تو مجلس ختم مسجد 3 بار پر و خالی بشه ،مهم اینه که هر دفعه خواستن بیان سر خاکمون با اتوبوس بیان ،مهم اینه که بعد از سه روز همه یادشون نره که ما مردیم،
مهم اینه که با اینکه فامیل درجه چندم من بود واسش گریه کردم ،از اونم مهم تر اینه که بعد 4 سال هنوز هم هر وقت میرم سر خاکش واسش گریه می کنم و از همه اینا که گفتم مهم تر اینه که دوست دارم نفر بعدی که تو آشناهام میمیره من باشم چون دیگه تاب نمیارم!
